7/5/2009 - Zaman BOzuk Para ?

7/5/2009 - UÇUN KUŞLAR

Uçun kuşlar uçun doğduğum yere;
Şimdi dağlarında mor sümbül vardır.
Ormanlar koynunda bir serin dere,
Dikenler içinde sarı gül vardır.

O çay ağır akar, yorgun mu bilmem?
Mehtabı hasta mı, solgun mu bilmem?
Yaslı gelin gibi mahzun mu bilmem?
Yüce dağ başında siyah tül vardır.

Orda geçti benim güzel günlerim;
O demleri anıp bugün inlerim,
Destan-ı ömrümü okur dinlerim,
İçimde oralı bülbül vardır.

Uçun kuşlar, uçun burda vefa yok;
Öyle akar sular, öyle hava yok;
Feryadıma karşı aks-i seda yok;
Bu yangın yerinde soğuk kül vardır.

Hey Rıza, kederin başından aşkın,
Bitip tükenmiyor elem-i aşkın,
Sende -derya gibi- daima taşkın,
Daima çalkalanır bir gönül vardır

7/5/2009 - Gelecek

Gelecek dediler
Hep bekledik…

Şafağın kan kızıllığını hedef bildi kirpiklerimiz.
Biliyorduk gün aydındı, aydınlığımız gönlümüzdendi,
Bazen usumuza düşse de gölgelerimiz,
Siyahın vuslatsızlığını bilirdik hep beyaza dönüktü yüzümüz.
İnsana dair ne varsa yarın için dilerdik
Ve bilirdik bir gün ama bir gün mutlaka… Gelecek…
Ve bu yüzden her şiirin sonuna üç nokta eklerdik…

-Asil beyaz gönümüzün niyazıydı-
-Asıl beyaz usumuzun ziyasıydı-

Yarın ar olmasın dedik, arsız yüzlerini gizlediler.
Umut treninin son yolcularıydık biz, vagonlara sığmayan bir efsundu dileğimiz.
Ve bileğimiz bükülmeyecek kadar güçlü ve güçsüzü ezmeyecek kadar asildi.
Rayların üstüne konan beyaz güvercinlerin, ani uçuşlarına benzerdi korkularımız
Ve kanadımızda muştu taşırdık her mevsim
Ne baharın yedi renk gülüşüne kapılır ne hazanın
Solgun yüzüyle hüzünlenirdik…

Biliyorduk
Gelecek dediler
Hep bekledik

-Gel-

Islak kaldırımların arsız adımlarla ezilen sinesi ve gecenin ıssızlığında hoyratça savrulan yaprağın bükülmeyen dalı ol da gel
Çocuk gülüşlerinde gözyaşı biriktiren, çırpındıkça öfkenin tam ortasına düşen,
kader çizgisi silik küçük ellerin anne sıcağı, huzur kucağı ol da gel.
Bir selam için, bir merhaba için, bir kuru ekmeği paylaşmak için, kalem tutmak umut yazmak ve onu büyütmek için sahip olunan ellerin soğuk çelik üzerinde tetikte bekleyen can alışlarına dur demek için, can vermek cana sevgi ekmek için gel.

Biliyorduk
Hep bekledik

“Geleceğe sevgi yüklü gamzelerle gel dedik”

7/5/2009 - Özlem

Bir gün düşşem diyorum yollara
Yürüsem hiç yorulmasam
Varsam özlediğim dağlara

Götürse dağlar beni eski yıllara
Yine çocuk olsam
Oynasam hiç usanmasam
Kayısı ağaçlarının arasındaki
Salıncakta sallansam
Birden açılıverse bahçe kapısı
Elinde halka şekerler ile
Girse içeri babam
Koşup sarılsam boynuna

Kavuşsam o an
Dağların koynundaki huzura

7/5/2009 - Bir Zaman Vardı

Soyundum yâr aşkından üşümüyor ak tenim
Çırılçıplak bak ruhum sana “git” diyen benim
Kalbi mahzun, başı dik, sılaya düşen zenim
……Yutkunduğun sözlere dersin bir zaman vardı
…… Çöle dönen ömrüme cemre düşüren yârdı

Kalmadı ki metanet asiye düştü dilim
Güneşe özlem duyan filize benzer halim
Ey daldan gül yerine dikeni deren zalim
……Pişman bakan gözlere dersin bir zaman vardı
……Susuz kalan toprağı şefkatle saran kardı

Sinemin avlusunda büyüttüğüm kuşlara
Başımı yasladığım dost bildiğim taşlara
Yarın bahar diyerek kandırdığım kışlara
……Silinmeyen izlere, dersin bir zaman vardı
……Külünü savurdukça yeniden doğan nardı

Bir bulut gölgesinde rüzgâr büyüten âmâ
Savurduğun anılar çoktan dönüştü gama
Gözümden sakınırken özden sildiğim sima
……Bükülen tüm dizlere, dersin bir zaman vardı
……Büyüttüğü sevgiye benim yüreğim dardı

7/5/2009 - YÜREĞİMDEN BİR KÖŞE

Rüzgâr esiyor serin serin.
Bir kuş konuyor pencereme.
Gülümsüyor yoldan geçen bir çocuk,
Gamzeleri yakışıyor yüzüne.
“Merhaba” diyor yeni güne,
Saksıdaki mor menekşe.

Penceremde kuş,
Çocuğun bakışları gözlerimde…
Dışarıda serin bir rüzgâr,
Saksıda mor menekşe…
Değiyor baharın elleri ellerime.

Rüzgâr,
Kuş,
Mor menekşe…
Ve bir çocuk…
Pencerem, yüreğimden bir köşe.

7/5/2009 - İnsanız…

İnsanız…
Yüreğimize koca dağlar kadar umutlar sığar.
Güleriz, güldürürüz.
Ağlarız, ağlatırız.
Kimi zaman sevgiyle yaklaşırız dostlarımıza,
Kimi zaman acımasızca yargılarız,
Yargılanırız.
Bir kanadı mı zor kapanır yaralarımız.

İnsanız…
Bir bulut hafifliğinde rahat,
Bir kuş kanadında hür yaşarız.
Öyle bir an gelir ki,
Dünyaya tepeden bakarız.
Bazen bir fırtına kadar haşin davranır,
Bazen meltem olur, ruha akarız.

İnsanız…
Bir dudak büküşüyle geçiştiririz aksilikleri.
Neme lâzımcılıkla örteriz çirkinlikleri.
Zavallı insanlara kucak açarız.
Bir bakarsın tam aksine, bir yara da biz açarız.

İnsanız…
Kızarız birilerine,
Yok yere kalpler kırarız.
Kin, nefret, sevgi…
Birçok duygular tadarız.
Kimimizin sımsıcaktır yüreği,
Kimimizin iğnelidir sözleri.
Hepimizin farklıdır karakteri.

İnsanız…
Değişmeyen tek ortak yanımız,
Bu dünyada bir maraton koşarız.
Kim bilir hangi yokuşta,
Kim bilir ne zaman,
Kesilir birdenbire,
Yürek hızımız…

2/4/2009 - Düş

Parlak bir düş gördüm, günde
Yakınında oldum uzak
Az gittim uz gittim.
Gemilere saldım düşleri,

Güneşte süzüldüler.
Geceyi hiç görmedi gün;
Ayla kardeşti oysa.
Saklambaç oynayıp durdular,
Gece yakamoz, gündüz ışıltı

Göz kırptılar denizde
Oynaşanlara…
Ağaç dallarında saklananlara
Sonra, gümm

Hey hat.
Kaldırım taşlarıyla kesildi soluğum,
Meğer, ayakta uyumuşum…

                                                      Sibel GÖydağ

2/4/2009 - KRAVAT

Kravatıyla gömülü çocuk
Umuttan almıştı rengini
Bilmezdi öleceğini
Yeşerirken düşleri

Kravatıyla gömüldü çocuk
Kefendi  bu kez gömleği
Almıştı hediyesini
Kapanırken gözleri…

                                                    Sibel GÖydağ

2/4/2009 - Şarabımı açmışım usulca

Şarabımı açmışım usulca
Havada nargile kokusu
Türkülerden…

İlk kadehi sundum
Karşımdaymışçasına sana
İçim bir hoş, daha içmeden
Gözlerinle konuştun

Yeşildiler, belki mavi
Ne fark eder ki sanki
Gök de sensin deniz de
Gözümün görebildiği her yerde


                                                            Sibel GÖydağ